Rycina 1. Widok przyśrodkowy, płaszczyzna poprzeczna. przywodziciele
Poprzeczny przekrój ultrasonograficzny przyśrodkowej części uda, przedstawiający grupę mięśni przywodzicieli. W tej projekcji mięśnie są ułożone warstwowo jeden nad drugim: powierzchownie mięsień przywodziciel długi, pod nim mięsień przywodziciel krótki, a najgłębiej mięsień przywodziciel wielki, co pozwala na wyraźne uwidocznienie ich wzajemnych stosunków anatomicznych. Projekcja ta jest istotna dla oceny mięśni przywodzicieli oraz wykrywania ich rozerwań, krwiaków lub innych zmian patologicznych w przyśrodkowej okolicy uda.
Rycina 2. Widok przyśrodkowy, płaszczyzna skośna. przyczep przywodzicieli do kości łonowej
Skośny przekrój ultrasonograficzny przyśrodkowej części pachwiny, ukierunkowany na okolicę przyczepu mięśni przywodzicieli do os pubis. W tej projekcji widoczne są poszczególne warstwy przywodzicieli, zwłaszcza m. adductor longus, m. adductor brevis i m. adductor magnus, biegnące w kierunku ich przyczepu bliższego do kości łonowej, co umożliwia wyraźne uwidocznienie ich wzajemnych stosunków anatomicznych w obszarze entez. Projekcja ta ma kluczowe znaczenie dla oceny ciągłości ścięgna przyczepowego przywodzicieli oraz wykrywania entezopatii, częściowych zerwań lub innych zmian patologicznych w okolicy kości łonowej.
MSK Academy
