Anatomia

Anatomia n. suprascapularis

N. suprascapularis odchodzi od pnia górnego splotu ramiennego, głównie z korzeni nerwowych C5 i C6. Z bocznej okolicy szyi biegnie tylno-bocznie w kierunku łopatki i wchodzi do wcięcia łopatki, gdzie zwykle przechodzi pod więzadłem poprzecznym górnym łopatki.

Po wejściu do dołu nadgrzebieniowego nerw biegnie głęboko względem m. supraspinatus i oddaje gałęzie ruchowe do tego mięśnia. Następnie biegnie bocznie i ku tyłowi wokół grzebienia łopatki, przez wcięcie grzebieniowo-panewkowe, do dołu podgrzebieniowego, gdzie zaopatruje m. infraspinatus.

N. suprascapularis unerwia zatem dwa kluczowe mięśnie stożka rotatorów:

m. supraspinatus – inicjuje odwodzenie ramienia i przyczynia się do stabilności stawu ramiennego.
m. infraspinatus – powoduje rotację zewnętrzną ramienia, a także przyczynia się do dynamicznej stabilizacji głowy kości ramiennej.

Oprócz funkcji ruchowej n. suprascapularis oddaje czuciowe gałęzie stawowe do stawu ramiennego i stawu barkowo-obojczykowego, co nadaje mu znaczenie kliniczne w bólu barku i ucisku nerwu nadłopatkowego.