3. Widok boczny

Rycina 1. Widok boczny, płaszczyzna poprzeczna.

Poprzeczny przekrój ultrasonograficzny bocznej części uda na poziomie dystalnym, gdzie powierzchownie widoczny jest m. vastus lateralis jako hipoechogeniczna warstwa mięśniowa z drobnymi wewnętrznymi pasmami włóknistymi. Głębiej korowy zarys kości udowej jest widoczny jako ciągła, zakrzywiona linia hiperechogeniczna z grzbietowym cieniem akustycznym, stanowiąca główny kostny punkt orientacyjny w tej projekcji. Widok ten służy przede wszystkim do identyfikacji kości udowej oraz jako referencyjny poziom wyjściowy do jej śledzenia proksymalnie w kierunku krętarza większego.

Rycina 2. Widok boczny, płaszczyzna poprzeczna.

Poprzeczny przekrój ultrasonograficzny bocznej części okolicy biodra podczas proksymalnego przesuwania głowicy wzdłuż kości udowej. Na tym poziomie pierwotnie zaokrąglony kształt kości udowej zmienia się w wyraźniejszy zarys kostny, od trójkątnego do piramidalnego, który odpowiada okolicy krętarza większego i stanowi ważny punkt orientacyjny podczas badania ultrasonograficznego bocznej okolicy biodra. Prawidłowa identyfikacja krętarza większego jest niezbędna do późniejszej oceny okolicznych przyczepów ścięgnistych i kaletek w tej okolicy.

Rycina 3. Widok boczny, płaszczyzna skośna. TFL: m. tensor fasciae latae, GM: ścięgno m. gluteus minimus

Skośny przekrój ultrasonograficzny bocznej części okolicy biodra, ukierunkowany na przednią powierzchnię krętarza większego. Powierzchownie i bocznie widoczny jest m. tensor fasciae latae (TFL), pod którym przebiega ścięgno m. gluteus minimus (GM), przyczepiające się do przedniej powierzchni krętarza większego i widoczne jako dobrze odgraniczone, włókienkowe, hiperechogeniczne pasmo. Ta projekcja ma kluczowe znaczenie dla oceny przyczepu ścięgna m. gluteus minimus oraz wykrywania tendinopatii lub częściowych zerwań ścięgien mięśni pośladkowych u pacjentów z bólem bocznej okolicy biodra.

Rycina 4. Widok boczny, płaszczyzna skośna.

Skośny przekrój ultrasonograficzny bocznej części okolicy biodra, ukazujący obszar krętarza większego. Powierzchownie widoczny jest m. gluteus maximus, a pod nim ścięgno m. gluteus medius przylegające do powierzchni bocznej krętarza większego; głęboko uwidoczniony jest zarys kostny bliższej części kości udowej, stanowiący główny punkt orientacyjny tej projekcji. Projekcja ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny przyczepu m. gluteus medius oraz wykrywania tendinopatii, częściowych zerwań i zmian w kaletkach okołokrętarzowych u pacjentów z bólem bocznej okolicy biodra.