Anatomia
Staw kolanowy jest jednym z największych i najbardziej złożonych stawów w organizmie człowieka. Umożliwia wykonywanie podstawowych ruchów, takich jak chodzenie, bieganie, przysiady czy skakanie, a jednocześnie łączy szeroki zakres ruchu ze stabilnością podczas przenoszenia dużych obciążeń. Ze względu na te wymagania funkcjonalne kolano jest częstym miejscem urazów, zwłaszcza u osób aktywnych. W badaniu ultrasonograficznym niezbędna jest orientacja w zakresie kostnych punktów orientacyjnych, przyczepów ścięgien, więzadeł, kaletek i zachyłków stawowych.
Kostne punkty orientacyjne
Kostne punkty orientacyjne stanowią podstawowe punkty odniesienia podczas skanowania. Pomagają prawidłowo prowadzić głowicę i szybko odróżniać prawidłową anatomię od patologii.
- Patella – kość trzeszczkowa znajdująca się w obrębie ścięgna m. quadriceps femoris, łatwo wyczuwalna palpacyjnie i łatwa do uwidocznienia w badaniu ultrasonograficznym, kluczowa dla orientacji podczas badania przedniej części kolana.
- Kłykcie kości udowej – zaokrąglone części dalszego końca kości udowej: przyśrodkowa i boczna, ważne w ocenie szpary stawu udowo-piszczelowego, łąkotek i więzadeł pobocznych.
- Plateau piszczeli – bliższa powierzchnia stawowa kości piszczelowej, istotna w ocenie przyczepów łąkotek, wysięku i struktur więzadłowych.
- Tuberositas tibiae – wyraźna wyniosłość kostna poniżej rzepki, miejsce przyczepu ścięgna rzepki.
- Głowa strzałki – wyczuwalna palpacyjnie po stronie bocznej, ważny punkt orientacyjny dla bocznej części kolana, miejsce przyczepu m. biceps femoris i okolica więzadła pobocznego bocznego.
- Nadkłykcie kości udowej – przyśrodkowe i boczne wyniosłości kostne powyżej kłykci, stanowiące punkty orientacyjne dla przyczepów początkowych więzadeł pobocznych.



Mięśnie
Mięśnie – grupa przednia
- Quadriceps femoris – główny prostownik stawu kolanowego, przyczepia się do tuberositas tibiae za pośrednictwem ścięgna mięśnia czworogłowego i ligamentum patellae.
- Rectus femoris – wyprost stawu kolanowego, wspomaga również zgięcie stawu biodrowego.
- Vastus medialis – wyprost stawu kolanowego, uczestniczy w przyśrodkowej stabilizacji rzepki.
- Vastus lateralis – wyprost stawu kolanowego, uczestniczy w bocznej stabilizacji rzepki.
Mięśnie – grupa tylna
- Biceps femoris – zgięcie kolana, rotacja zewnętrzna podudzia; głowa długa uczestniczy również w wyproście stawu biodrowego.
- Semitendinosus – zgięcie kolana, rotacja wewnętrzna podudzia, wyprost stawu biodrowego.
- Semimembranosus – zgięcie kolana, rotacja wewnętrzna podudzia, wyprost stawu biodrowego.
- Mięsień brzuchaty łydki – wykonuje zgięcie podeszwowe stawu skokowego, wspomagając jednocześnie zgięcie kolana.
- Mięsień podkolanowy – odblokowuje kolano na początku zgięcia poprzez rotację wewnętrzną piszczeli.





Uzyskaj dostęp do pełnej biblioteki medycznej
Pełny dostęp do protokołów badań, anatomii i klinicznych materiałów referencyjnych. Anuluj w dowolnym momencie.
- Każdy protokół i materiał referencyjny dotyczący anatomii
- Oryginalne ilustracje ultrasonograficzne i prezentacje wideo
- Synchronizacja między urządzeniami mobilnymi a wersją internetową