4. Widok grzbietowy

Rycina 1. Widok od strony grzbietowej, płaszczyzna poprzeczna. N: n. ischiadicus

Poprzeczny przekrój ultrasonograficzny tylnej części uda, ukazujący n. ischiadicus jako owalną strukturę o typowym pęczkowym obrazie, położoną między m. semitendinosus przyśrodkowo a głową długą m. biceps femoris bocznie. Głębiej widoczny jest m. adductor magnus, tworzący dno tego okna anatomicznego. Projekcja ta ma zasadnicze znaczenie dla lokalizacji n. ischiadicus oraz oceny jego patologii w obrębie tylnej części uda. Uwaga kliniczna: typowy układ otaczających mięśni tworzy tak zwany "windmill sign", który ułatwia szybką orientację i identyfikację nerwu podczas badania ultrasonograficznego.

Rycina 2. Widok od strony grzbietowej, płaszczyzna poprzeczna. T: ścięgno mięśni kulszowo-goleniowych

Poprzeczny przekrój ultrasonograficzny proksymalnej części tylnej powierzchni uda, uwidaczniający okolicę guza kulszowego. Guz kulszowy jest widoczny jako łukowaty, hiperechogeniczny zarys kostny, do którego przyczepia się wspólny przyczep ścięgnisty mięśni kulszowo-goleniowych (T), obejmujący ścięgna m. semitendinosus, m. semimembranosus oraz głowy długiej m. biceps femoris; powierzchownie widoczny jest również m. gluteus maximus. Projekcja ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny proksymalnego przyczepu mięśni kulszowo-goleniowych oraz wykrywania tendinopatii, częściowych zerwań lub urazów awulsyjnych w okolicy guza kulszowego, zwłaszcza w populacji osób uprawiających sport.

Rycina 3. Widok od strony grzbietowej, płaszczyzna strzałkowa.

Podłużny przekrój ultrasonograficzny tylnej części uda, ukazujący n. ischiadicus w osi długiej. Nerw jest widoczny w tej projekcji jako prążkowana struktura o typowym układzie pęczkowym, przebiegająca między powierzchownie położonymi mięśniami kulszowo-goleniowymi a położonym głębiej m. adductor magnus. Projekcja ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny ciągłości n. ischiadicus, jego przebiegu oraz wykrywania zmian patologicznych w tylnej części uda.

Rycina 4. Widok grzbietowy, płaszczyzna strzałkowa. T: ścięgno mięśni kulszowo-goleniowych

Podłużny przekrój ultrasonograficzny okolicy tuber ischiadicum, uwidaczniający wspólny przyczep mięśni kulszowo-goleniowych. Tuber ischiadicum jest widoczne jako zakrzywiony hiperechogeniczny zarys kostny, do którego przyczepia się wspólny początek ścięgnisty mięśni kulszowo-goleniowych (T), obejmujący ścięgna m. semitendinosus, m. semimembranosus oraz głowy długiej m. biceps femoris; dystalnie od przyczepu ścięgno przechodzi w brzuśce mięśni grupy tylnej uda. Projekcja ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny proksymalnego przyczepu mięśni kulszowo-goleniowych oraz wykrywania tendinopatii, częściowych zerwań i całkowitych awulsji, szczególnie u sportowców z bólem w okolicy pośladkowej lub tylnej części uda.