MSK AcademyAnatomia
Autor Jakub Jacisko, MD, PhDZaktualizowano
Bark jest najbardziej ruchomym kompleksem stawowym w organizmie. Duży zakres ruchu poprawia funkcję, ale jednocześnie zmniejsza stabilność, dlatego bark jest częstym miejscem urazów. W badaniu ultrasonograficznym kluczowa jest orientacja względem kostnych punktów orientacyjnych i przyczepów ścięgien.
Kostne punkty orientacyjne
Kostne punkty orientacyjne stanowią podstawowe punkty odniesienia podczas skanowania. Pomagają prawidłowo prowadzić głowicę i szybko odróżniać prawidłową anatomię od patologii.
- Obojczyk - przednia podpora i punkt orientacyjny dla stawów AC i SC.
- Wyrostek barkowy - górne kostne sklepienie barku.
- Wyrostek kruczy - przedni punkt orientacyjny podczas badania mięśnia dwugłowego ramienia i mięśnia podłopatkowego.
- Guzek większy - miejsce przyczepu mięśnia nadgrzebieniowego, mięśnia podgrzebieniowego i mięśnia obłego mniejszego.
- Guzek mniejszy - przyczep mięśnia podłopatkowego.
- Bruzda międzyguzkowa (bicepsowa) - przebieg głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia.
- Grzebień łopatki - tylny grzebień orientacyjny łopatki.
Mięśnie
Stożek rotatorów
- Subscapularis - rotacja wewnętrzna.
- Supraspinatus - inicjuje odwodzenie.
- Infraspinatus - rotacja zewnętrzna.
- Teres minor - rotacja zewnętrzna i przywodzenie.
Inne ważne mięśnie
- Mięsień naramienny — główny mięsień odwodzący; włókna przednie/tylne wspomagają zgięcie i wyprost.
- Głowa długa mięśnia dwugłowego ramienia — stabilizacja stawu ramiennego ze wspomaganiem zgięcia i supinacji.
