Badanie ultrasonograficzne ręki i nadgarstka jest jedną z podstawowych metod stosowanych w PMR, ortopedii i medycynie sportowej do oceny tkanek miękkich i nerwów obwodowych. Umożliwia szczegółowe obrazowanie aparatu ścięgnistego zginaczy i prostowników, pochewek maziowych, troczków oraz nerwów obwodowych, w szczególności n. medianus w kanale nadgarstka i n. ulnaris w kanale Guyona. Badanie jest szczególnie przydatne w przypadku bólu nadgarstka i ręki, obrzęku, przeskakiwania ścięgien, podejrzenia zapalenia pochewki ścięgnistej, ganglionu, neuropatii uciskowej lub częściowego zerwania ścięgna. Podstawą jest systematyczne badanie w płaszczyźnie poprzecznej i podłużnej, z orientacją według dalszych odcinków kości promieniowej i łokciowej, kości nadgarstka oraz przedziałów prostowników, zawsze z aktywnym manewrowaniem głowicą w celu ograniczenia anizotropii. Ważnym elementem jest również badanie dynamiczne, które umożliwia ocenę niestabilności ścięgien, patologii w obrębie kanału nadgarstka oraz zależności stwierdzanych zmian od ruchu. Ultrasonografia umożliwia jednocześnie różnicowanie wysięku, zapalenia błony maziowej, zapalenia pochewki ścięgnistej, ucisku nerwu oraz niewielkich częściowych uszkodzeń ścięgien, a także bezpośrednią korelację wyników badania z dolegliwościami klinicznymi.